Logas

ஒரு நூறு பட்டாம்பூச்சிகள்  புதிதாக சிறகு முளைத்து  பறக்கும் பூரிப்பு என்னுள்ளே ஒவ்வொரு முறையும்  உன்னோடு பயணித்த நாட்களில் இன்று சிறகொடிந்த பறவையாய்  தனிமைப் பயணம்  உன் விழி பார்த்து பார்த்த வாரத்தையற்ற  உன் குறுநகையில் என்னைத் தொலைத்து  உன் விரல் பிடித்து விளையாடி உன் தலைகோதி  செல்லக்கடி கடித்து  உன் மார்பின் மஞ்சத்தில் தலை சாய்த்தவள்  இன்று அனாதையாய்  உயிரற்ற அலைபேசியில்  உன் பெயரை மட்டும் தடவிப் பார்த்துக் கொண்டு நிமிடங்களைக் கரைக்க  நினைக்கிறேன் கல்லென கரைய மறுக்கிறது  இந்த நிமிடங்கள் கூட  உன்னருகிருந்து  நீ ஊட்டிய அமிர்தத்தில் அகம் மகிழ்ந்த நொடிகள்  கண்முன் நிழலாட இன்று தனிமையில் தண்ணீரும்  தொண்டைக்குள் செல்ல  மறுக்கின்றன  உன் செவ்விதழ்கள்  ஒத்தடம் தந்த இடம் -இன்று  கண்ணீரைக் கடன் வாங்கி கொண்டன என் தேவையறிந்து  உன் தூக்கம் தொலைத்து  பேருந்து இடைநிற்றலில்  தேநீரோடு வருவாயே  நீயின்றி ஏன் இந்த  தனிமைப் பயணம்  ஏன் என்னோடு  வரவில்லை?  நிலவ...